عنصر نیکل به عنوان یکی از رایج ترین عناصر در پوسته و هسته زمین است که برای اولین بار توسط یک شیمیدان سوئدی به نام اکسل کرونستد کشف شد. با وجود اینکه شناسایی این عنصر در سال 1751 صورت گرفته است، استفاده گسترده از آن مربوط به قرن نوزدهم میلادی است. در ابتدا از نیکل برای آبکاری و ساخت آلیاژهای نقره نیکل استفاده میشد. جالب است بدانید که این آلیاژ تنها به دلیل رنگ خود به این نام معروف شد و ترکیبات آن، روی و مس بود. در سال 1857 کشور آمریکا برای اولین با از عنصر نیکل به عنوان یکی از ترکیبات آلیاژی سکه های خود استفاده کرد. این سکه ها از جنس نیکل و مس بودند. در سال 1881 نیز کشور سوئیس برای اولین بار سکه هایی را ضرب کرد که کاملا از جنس نیکل بودند. در قرن بیستم نقش نیکل در صنایع پررنگ تر شد و از این ماده به عنوان یکی از ترکیبات اصلی گریدهای فولادی زنگ نزن استفاده میشد.