جداساز لرزه ای

یکی از مهمترین موضوعات طراحی سازه، مقاوم سازی سازه­ها در مقابل نیروی زلزله می­ باشد. به همین منظور تا به حال راهکارها و روش­های متعددی در جهت افزایش ظرفیت سازه­ها در برابر نیروی ناشی از زمین­ لرزه ارائه شده است. نکته قابل توجه اینجاست که در طراحی لرزه­ای، هم باید به دنبال افزایش ظرفیت باربری سازه بود و هم به دنبال افزایش شکل پذیری سازه. ولیکن راهکارهای آیین­ نامه­ ای و به خصوص راهکارهایی که برای سازه های با اهمیت متوسط و زیاد ارائه شده­ اند هر دو مورد مذکور را نمی­ توانند به نحو احسن برآورده کنند. یکی از رویکرد­های اثبات شده برای مقاوم سازی و بهسازی ساختمان­ ها در برابر بارهای لرزه ای (بارهای ناشی از زمین لرزه)، کنترل ارتعاشات لرزه­ای سازه می­باشد. رویکرد کنترل ارتعاشات شامل روش­ها و فناوری­های متعددی می­باشد که سیستم جداسازی لرزه­ای (Seismic Isolation System) از کارآمدترین آن­ها می­باشد. به عبارتی در قیاس با سیستم­ هایی چون میراگرها (Dampers) و سیستم­های بدون خسارت (Damage Free Systems)، سیستم­های جداساز علاوه بر جلوگیری از خرابی­های سازه­ای قادر به محافظت لرزه­ای از المان­ های معماری نظیر چیدمان داخلی، نماپوش ­ها و غیره نیز می­ باشند.